‘Wag mong mahalin ang isang tao dahil lang nalaman mong mahal ka nito.
May mga gan’tong klaseng tao diba? Kesyo nalaman lang na mahal mo siya, biglang sasabihan ka niyang mahal ka rin niya. Ano kaya ‘yon? Parang na-carried away? Nadala ng emosyon? And vice versa. Kaya ayaw kong umaamin ng feelings ko sa isang tao eh. Minsan kasi, kapag nalaman niya… Biglang gusto din daw ako. Parang hindi naman tama ‘yun. Iba pa rin kapag gusto ka ng isang tao dahil sa unang pagkikita niyo, eh may nararamdaman talaga siya. Hindi ‘yung parang naawa siya? O kaya naman nasabi niya lang ‘yung dahil alam niyang masasaktan ka kung tototohanin niya ‘yung tunay niyang nararamdaman para sa’yo. Haay pag-ibig!
Walang namimilit sa’yo, walang nagmakaawang mahalin mo rin ‘yung taong umaamin sa’yo, pero sana ‘wag kang mag-paasa. Dahil sa pag-aakalang mahal mo siya, ayan siya’t umaasang mamahalin mo rin siya ng sobra. Matuwa ka na lang at may nagkaka-gusto sa’yo, pero hindi naman ibig sabihin nun, kailangan mo ring mahalin ang taong ‘yun dahil lang nalaman mong mahal ka niya. Maling-mali ‘yun. Oo, gusto nilang mahalin rin sila ng taong mahal nila, pero hindi naman dapat ipagpalitan ang sarili mo sa kanya dahil lang may awa kang nararamdaman. Magmahal ka, dahil ‘yun talaga ang meron ka para sa kanya. Naranasan ko na ‘to eh, may times na gusto ko ang isang tao dahil nalaman kong may gusto siya sa’kin. Merong pagkakataon na nalaman niyang gusto ko siya, ayun siya, parang lumaki ang ulo at trip akong sabihan ng gusto din ako. Kaya kung may mahal ka at mahal ka din naman niya, dapat sinisugarado muna para walang nagyayari tulad nito! ‘Wag mong mahalin ang isang tao dahil nalaman mong mahal ka nito. Hindi pag-ibig ‘yun…
